Kanovaren

Onze boerderie ligt vlak bij het kanaal van Deventer naar Raalte. Ooit voeren hier binnenvaartschepen, maar dat is nu moeilijk meer voor te stellen. Het kanaal is smal, heeft veel bruggen, brede rietkragen en staat vol waterplanten. Prachtige natuur die niets met Nederland transportland te maken heeft.
Elke zomer geniet ik hier van een dagelijkse duik en sinds vandaag ook weer van kanovaren. We hebben drie kano’s en de eerste zomer hebben we veel gekanood. Daarna amper meer. Ook al is het kanaal een en al natuur, het blijft een kanaal. Je kan alleen maar heen en terug varen en dat is saai.
Tot vandaag.
We hebben ontdekt dat er een heel systeem van sloten en kleine kanaaltjes rond het grote kanaal bestaat. Het bleek dat we vanuit de sloot naast ons huis een echt rondje konden varen. Hoewel rondje… Drie uur zijn we bezig geweest.
Hulde aan het waterschap dat zo’n mooi watersysteem onderhoudt. Misschien kunnen ze alleen nog wat doen aan al die lage bruggen. Ik denk dat we wel 20 keer hebben moeten klunen met onze kano’s. En dan blijken er naast riet en mooie bloemen ook brandnetels op de oever te staan. Bovendien zijn de slootwallen heel stijl en sla je makkelijk om. We hebben blaren op onze handen, jeuk op onze benen en een nat pak, maar was het een leuke tocht.

Topsport

Onze nationale held heeft het volbracht. Maarten van der Weijden heeft de complete Elfstedentocht gezwommen. Wat een prestatie. Ik heb zijn tocht net als miljoenen anderen op de voet gevolgd. Vorig jaar schreef ik al dat ik vaak aan hem moet denken als ik in het kanaal zwem. Nu het kanaalzwemseizoen weer is begonnen, is dat niet anders.
Ik las in de krant een discussie over of de zwemtocht van Van der Weijden topsport is of niet. Iedereen vindt het een uitzonderlijke en geweldige topprestatie. Maar topsport is het niet. Van der Weijden heeft de regels voor het behalen van zijn prestatie zelf bepaald, hij heeft geen tegenstanders, hoeft niet voor een bepaalde tijd binnen te zijn en kan tussendoor rusten. Dat is heel anders dan een Olympische finale.
Tja, ik moet dan meteen denken aan het boek Verdraaide organisaties: gaat het om het systeem of om de bedoeling?

Kanaalzwemmen

Ik ben een fanatieke kanaalzwemmer. Nee, niet zo’n waaghals die de gevaarlijke zwemtocht tussen Dover en Calais maakt. Ik vind het gewoon heerlijk om in het kanaal te zwemmen. Sinds ik verhuisd ben naar de boerderie, woon ik vlakbij het Overijssels kanaal tussen Deventer en Raalte. Ik kan hier naar hartenlust zwemmen en dat is zo prachtig. Ik ben hier vaak helemaal alleen, zwemmend tussen de eenden, dotterbloemen en hoge rietkragen.
Net als voorgaande jaren hoop ik nog lang door te kunnen zwemmen. Vorig jaar heb ik het tot half september volgehouden. Door de warme zomer is het water nu lekker warm, dus misschien wordt het wel oktober. En anders doe ik mijn surfpak aan. Net als onze nationale held Maarten van der Weijden. Sinds zijn Elfstedenzwemtocht vorig weekend, moet ik elke keer aan hem denken als ik in het water lig. Hoe heeft die man het volgehouden? Ik zwem nog geen kilometer en daar word ik al moe van. Maar ik hoef gelukkig niet onder het toeziend oog van heel Nederland te zwemmen. Het kanaal is lekker helemaal voor mij alleen.