Klimaat

Deze week heb ik twee films gezien over de gevolgen van de klimaatverandering. A life on a planet van David Attenborrough en I am Gretha van Gretha Thunberg. Allebei persoonlijke en zeer indrukwekkende verhalen. De één van een bijna honderdjarige man Attenborrough die terugkijkt op de avonturen in zijn leven en ziet hoe razendsnel de biodiversiteit achteruit gaat en de aarde onbewoonbaar wordt. De ander van een zestienjarig meisje die honderdduizenden jongeren op de been te brengen om te demonstreren tegen de klimaatveranderingen en in de VN alle wereldleiders boos toespreekt dat ze de klimaatafspraken moeten naleven. Attenborrough en Greta hebben hun eigen stijl, hun eigen toon, hun eigen persoonlijke verhaal. Maar allebei spreken ze over de 6th mass extinction die dreigt. De zesde massa-uitsterving in de geschiedenis van de aarde. Op papier zijn deze woorden niet te bevatten. Maar met hun films laten Attenborrough en Greta je beseffen hoe echt en serieus dit is. De films raken je recht in je hart. Er is geen tijd meer te verliezen. Iedereen in actie!

Liefdesziek

Soms denk je dat er in deze coronatijd niets anders meer is dan de hele dag videobellen achter de computer. Maar er is nog steeds theater. Al is het wel anders dan normaal.
Deze week ben ik naar de Oostpoolvoorstelling Liefdesziek geweest van schrijver Bart van den Donker en regisseur Charli Chung. Met 30 bezoekers, 1 gastvrouw, 2 acteurs en 1 technicus was de sfeer in Huis Oostpool surrealistisch. Maar dat deed niets af aan het fantastisch uitgevoerde toneelstuk.
Het ging over het verlangen van twee personages naar elkaar, Dag en Nacht. Op netjes 1,5 meter afstand spraken ze harop hun fantasieen uit over hun toekomstige ontmoeting. Maar ook hun angst hiervoor. Na de ontmoeting  zou immers altijd het afscheid op de loer liggen. Er dan maar niet aan beginnen? Ondanks de hunkering? Het leek alsof denken en voelen met elkaar in gesprek waren. Een uur lang rationele overwegingen en romantische verlangens in prachtige taal.
Toch een heel andere ervaring dan ‘s avonds onderuitgezakt naar een Netflix-serie kijken. Er op uit!

Handig

Ik heb geen twee linkerhanden, maar echt handig ben ik ook niet. Als ik een klusje aanpak, dan moet ik nogal eens iets twee keer doen, omdat het de eerste keer net niet helemaal lukte. Daarnaast is mijn afwerking vaak slordig, waardoor de verbetering toch net wat minder lijkt op een verbtering. Ook kan ik niet klussen zonder het uiten van de nodige krachttermen. Iets waar mijn gezin zich nogal aan kan storen.
Als ik dit zo schrijf, is het een wonder dat ik nog wel eens een hamer of zaag oppak. Afgelopen weekend heb ik mezelf overwonnen. Ik heb een nieuw, tweedehands Borettiformuis geplaatst in de keuken en zelf aangesloten op het gas. Het ging in een keer goed en het ziet er prachtig uit.
Het is me helaas niet gelukt om niet een paar keer te vloeken tijdens het zagen en schroeven, maar het is me vergeven. Iedereen is blij en heeft al een keer gekookt. Waar zo’n klusje al niet toe kan leiden. Ik heb nu al zin om ook de rest van de keuken aan te pakken.

Laura H

Ik was bij de première van de voorstelling Laura H in het Stadstheater in Arnhem. Prachtige recensies in de landelijke kranten. Toneelgroep Oostpool heeft een voorstelling gemaakt van het boek van Thomas Rueb over het jonge leven van Syriëganger Laura H. Haar bekering tot de Islam, haar vertrek naar Syrië, haar vlucht naar Nederland en haar veroordeling.
Toen het boek van Rueb uitkwam, was er veel ophef over in de media. Net als in de aanloop naar deze voorstelling. Is het geoorloofd om zoveel aandacht te geven aan dit kalifaatmeisje, een lid van een terreurorganisatie?
De tegenstanders laten luid van zich horen. Gelukkig vindt de pers overwegend dat dit verhaal verteld moet worden. Om vragen te stellen, om te zien dat niet alles zwart-wit is.
Fantastisch dat deze voorstelling zoveel discussie en emotie oproept. Daar gaat theater over.
Er is daardoor niet zoveel aandacht voor het fantastische spel van de acteurs. Helemaal niet erg. Maar op deze plek wil ik graag als trotse vader mijn allergrootste complimenten geven aan Tim Olivier Somer, die in de voorstelling drie hoofdrollen speelt.